فساد اداری در دانشگاه بامیان

یکشنبه ۱۴ ثور ۱۳۹۳
- نصیر بهزاد، بامیان

یافته‌های ۸صبح نشان می‌دهد که در خریداری‌های دانشگاه بامیان و چند پروژه بازسازی این دانشگاه، فساد مالی وجود دارد و مسوولان دانشگاه بامیان از بودجه برنامه شیپ یا تقویه تحصیلات عالی افغانستان، برخلاف قانون تدارکات خریداری کرده‌اند.
این یافته‌های نشان می‌دهد که اداره مستوفیت ولایت بامیان بخشی از خریداری‌های دانشگاه بامیان را رد کرده و گفته که برخی از اجناس بلندتر از قیمت بازار خریداری شده است.
براساس این یافته‌ها، بودجه‌ای که در سال ۱۳۹۱ از برنامه شیب وزارت تحصیلات عالی به دانشگاه بامیان اختصاص داده شده مبلغ ۱۰ میلیون افغانی و در سال ۱۳۹۲ مبلغ دوصد هزار دالر امریکایی بوده است.
علی‌یاور سیرت، رییس دانشگاه بامیان، می‌گوید که باید این پول‌ها در پنج بخش عمده مانند تحقیق، نصاب درسی، حکومت‌داری خوب، بورسیه استادان و در بخش انکشاف دانشجویان به مصرف می‌رسید.
آقای سیرت به ۸صبح: «در سال ۱۳۹۲ بودجه تقویه تحصیلات عالی دانشگاه بامیان به دوصد هزار دالر امریکایی رسید که از این مبلغ تنها ۲۰ هزار دالر آن از طریق مستوفیت به حساب دانشگاه انتقال یافته و دانشگاه مسوولیت داشت که این مقدار پول را در بخش‌های تحقیق و سیمینارها به مصرف می‌رساند.»
او افزود: «۱۸۰هزار دالر باقی مانده برای خریداری وسایل از طریق وزارت تحصیلات عالی به مصرف رسیده، هیات خریداری از دانشگاه تعین شد و رفتند پول را از وزرات تحصیلاعات عالی گرفتند و خریداری کردند.»
به‌گفته سیرت در اوایل سال ۱۳۹۱، فساد در خریداری‌های دانشگاه بامیان وجود نداشت، اما پس از خریداری زمانی‌که که در دانشگاه بررسی صورت گرفت، ادعا شد که تفاوت در قیمت‌های خریداری وجود داشته که در پیوند به تفاوت قیمت در خریداری اعضای این هیات که شامل استادان دانشگاه، نماینده مستوفیت و نماینده اداره ولایت بودند به سارنوالی معرفی شده‌اند.

استعفا از ریاست دانشگاه

با این حال، پس از آن‌که شماری از افراد متهم (در حیف‌ومیل در خریداری‌های دانشگاه بامیان) به سارنوالی معرفی شدند، سخی‌داد سلیم از سمت ریاست دانشگاه بامیان کنار رفت و برای دوره دکترا به هندوستان رفته است.
یافته‌های ۸صبح نشان می‌دهد که دوسیه این هیات به‌جای دادستانی استیناف ولایت بامیان در دادستانی کل مورد تحقیق قرار گرفته که به‌گفته علی‌یاور سیرت رییس کنونی دانشگاه بامیان، هیات خریداری دانشگاه بعد از تحقیق ابتدایی در دادستانی کل توسط مکتوب به دانشگاه بامیان معرفی شده و در این مکتوب گفته شده که این افراد تا تکمیل شدن تحقیق به وظایف‌شان ادامه بدهند.
براساس اسناد به‌دست آمده، محمدحسین، نماینده مقام ولایت، عزیزالله یوسفی، معاون دانشجویان دانشگاه بامیان، رمضان احمدی، رییس پیشین دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه بامیان، میرچمن نظری کارمند دانشگاه بامیان، چمن‌شاه عالمی، سرپرست پیشین معاونیت اداری دانشگاه بامیان و علی‌جان، مدیر عواید مستوفیت بامیان در تمامی اسناد خریداری برنامه شیب که حدود ده میلیون افغانی بود، امضا کرده‌اند.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که سخی‌داد سلیم، رییس پیشین دانشگاه بامیان و حبیبه سرابی، والی پیشین بامیان، در اسناد این خریداری احکام و امضا کرده‌اند.
با آن‌که گفته می‌شود سخی‌داد سلیم، رییس پشین دانشگاه بامیان نیز در جمع افراد متهم به حیف‌ومیل پول دانشگاه بامیان بوده و به سارنوالی معرفی شده، اما نام او اکنون از این فهرست خارج ساخته شده است.
خریداری توام با فساد
با این همه، هیاتی که در سال ۱۳۹۱ از سوی اداره مبارزه با فساد اداری به‌منظور بررسی پروژه‌های دانشگاه بامیان و رسیدگی به این خریداری جنجالی به بامیان آمده بود، این خریداری را توام با فساد دانسته و اعضای هیات خریداری را به سارنوالی معرفی کرده‌اند.
اسنادی که از این خریداری به‌دست آمده نشان می‌دهد براساس مکتوب شماره ۲۰۲۷، ۷/۱۱/۱۳۹۱، مبلغ ۴۹۹۹۹۰ افغانی برای خریداری کمپیوتر اختصاص داده شده، اما در همین مکتوب، مستوفیت بامیان خریداری یک قلم جنس، ویندوز هفت، را رد کرده و تاکید کرده که جنس متذکره با نرخ بلند خریداری شده است.
براساس پیشنهاد سخی‌داد سلیم، رییس پیشین دانشگاه بامیان طی مکتوب شماره ۲۰۲۹، صدوهشتاد هزار افغانی یک پایه ماشین چاپ کارت هویت خریداری شده که در آن والی پیشین بامیان احکام صادر کرده است؛ در حالی‌که قیمت بهترین ماشین چاپ کارت هویت در شهر کابل و برخی از لایت‌های دیگر کم‌تر از ۱۰۰ هزار افغانی می‌باشد.
با این حال، آقای سلیم در مکتوب شماره ۲۵ معاونیت مالی و اداری دانشگاه بامیان، عبدالقیوم رضایی، رییس دانشکده زمین‌شناسی، احمدحسین راسخ، معاون دانشکده زراعت، امین جویا، معاون علمی، محمدجان محمدی، آمر استادان و علی‌زاده مدیرمنابع بشری را به‌حیث اعضای هیات تشریح خریداری ماشین چاپ کارت هویت تعیین کرده بود، اما در این مکتوب آقای سلیم نوشته است که به‌جای احمدحسین راسخ، معاون دانشکده زراعت، سید ضیا هاشمی، عضو هیات تشریح تعیین شود.
عدم نظارت از قیمت اجناس
اما احمدحسین راسخ که عضو هیات تشریح بوده می‌گوید در اسناد تسلیمی این خریداری امضا نکرده؛ زیرا به او اجازه داده نشده تا به‌عنوان هیات تشریح از کمیت، کیفیت و قیمت اجناس ارزیابی کند.
او به ۸صبح گفت: «زمانی‌که اوراق خریداری اجناس به‌خاطر امضا کردن برایم آورده شد، من گفتم باید اجناس خریداری شده را به‌عنوان هیات تشریح ارزیابی کنم که آیا این اجناس موجود است یا نه؟ آیا کیفیتی که از اجناس در اوراق خریداری ذکر شده این کیفیت را دارد یا نه و سوم این‌که قیمت اجناس چگونه است اما دوستان (رییس پیشین دانشگاه) برایم گفتند که شما امضا کنید تا محاسبه اجناس تکمیل شود، سپس ارزیابی کنید اما قبول نکردم.»
او ادامه داد: «من تاکید کردم که باید از اجناس ارزیابی صورت گیرد؛ به‌دلیل تاخیری که من امضا نکردم محاسبه اجناس در مستوفیت تکمیل نشد و بعد از چند روزی رییس پیشین دانشگاه، سیدضیا هاشمی استاد بخش خاک‌شناسی را به‌جای من به‌حیث عضو هیات تشریح توظیف کرده و ایشان امضا کرده است.»
آقای راسخ می‌گوید در مورد شفافیت خریداری مشکوک بوده و تاکید داشت تا روند خریداری را ارزیابی کند اما سخیداد سلیم، رییس پیشین دانشگاه در مکتوب شماره ۲۵ معاونیت مالی و اداری، دستور توظیف سید ضیا هاشمی را داده است.
آقای راسخ افزود: «سخی‌داد سلیم رییس پیشین دانشگاه چندین بار برایم زنگ زده و از من خواست اسناد خریداری این اجناس را امضا کنم، اما من امضا نکردم بعد از این‌که امضا نکردم، آقای سلیم با قلم خود به‌جای من آقای هاشمی را تعیین کرد.»
عدم توجه به نامه استادان
با این حال، آقای راسخ می‌گوید که شماری از استادان دانشگاه یک نامه مبنی بر موجودیت فساد در دانشگاه بامیان به عزیزالله لودین، رییس پیشین اداره عالی مبارزه با فساد ادرای، زمانی‌که به بامیان آمده بود ارایه کردند اما نتیجه آن تا هنوز معلوم نشده است.
در حالی‌که در اوراق خریداری امین جویا، معاون علمی دانشگاه بامیان نیز امضا کرده اما او در مصاحبه می‌گوید که در آن زمان معاون علمی نبوده و امضا نکرده است.
آقای جویا می‌گوید افرادی که در خریداری دخیل بوده‌اند به سارنوالی معرفی شده اما از سوی لوی‌سارنوالی برائت گرفته و دوباره به وظایف‌شان برگشته‌اند: «در اول حرف تفاوت قیمت در خریداری مطرح نبود اما جنجال بر سر فرار از مالیه در این خریداری بوده که چرا پول‌ها طوری بالای اجناس تقسیم شده که از مالیه فرار صورت گرفته است.»
او افزود: «براساس قانون تدارکات، هرگاه خریداری بالاتر از پنج‌صد هزار افغانی صورت گیرد باید مالیه پرداخت گردد، پول که خریداری شده حدود شش میلیون افغانی بوده و این پول در چند قسمت و کم‌تر از ۵۰۰ هزار افغانی به‌منظور خریداری‌ها حواله شده است اما این‌که چرا دانشگاه از پرداخت مالیه فرار کرده نمی‌دانم چون در آن زمان من معاون علمی نبودم.»
او می‌گوید هیاتی که از سوی اداره مبارزه با فساد اداری به‌منظور بررسی چگونگی خریداری ارزیابی کردند فقط مورد فرار از مالیه را انتقاد داشتند اما او این اسناد را در اختیار روزنامه ۸صبح قرار نداد و گفت این سندها محرم است: «در خریداری‌ها تنها اشتباه وجود داشته است.»
او ادامه داد: «ما زمان اندکی برای خریداری داشتیم که اگر حواله‌ها در مرز پنج‌صد هزار یا بالاتر از آن انجام می‌شد، باید پروسه خریداری به اعلان گذاشته می‌شد که زمان داوطلبی نیز ۲۱ روز می‌باشد در صورتی که به اعلان می‌رفت، بودجه‌ای که غیراختیاری و از بانک جهانی بود دوباره انتقال می‌کرد. ما در خریداری متهم به فساد شدیم اما اتهام از سوی سارنوالی از سر ما برداشته شد.»

پروژه‌های ناقص

با این همه، علی‌یاور سیرت، رییس کنونی دانشگاه بامیان، می‌گوید که چندین پروژه بازسازی که در گذشته تطبیق شده از کیفیت لازم برخوردار نبوده و اکنون قابل استفاده نیست.
او به ۸صبح گفت: «حدود ۴۱ هزار دالر امریکایی را تیم بازسازی نیوزلند با رییس پیشین دانشگاه بامیان در زمستان سال ۱۳۹۲ قرار داد کرده بود که باید در ساخت دو باب گل‌خانه، در آبیاری قطره‌ای ۱۲۰۰ نهال، ساخت یک وضوخانه برای خوابگاه دختران و ساخت یک هنگر برای ماشین‌آلات زراعتی به‌مصرف می‌رسید. این پروژه‌ها درست تطبیق نشده و اکنون گل‌خانه‌ها قابل استفاده نمی‌باشند.»
به‌گفته او، براساس قرارداد برای تعداد ۱۲۰۰ نهال نیز سیستم آبیاری قطره‌ای نصب نشده است و در تطبیق این پروژه بودجه کم‌تر به‌مصرف رسیده و امکان دارد بخشی از این پول به جیب افراد رفته باشد.
با این حال آصف مبلغ، معاون والی بامیان، می‌گوید دوسیه این افراد در لوی‌سارنوالی تحت تحقیق قرار داشته و تاکنون در مورد دست داشتن این افراد به فساد مالی رسما به اداره محلی اطلاع داده نشده است.
آقای مبلغ گفت: «‌در ارتباط به این دوسیه که فساد وجود داشته یا نه، اکنون تحت بررسی قرار دارد و بعد از این‌که تحقیقات سارنوالی و ادارات ذیدخل تکمیل شد، نتیجه آن برای ما معلوم می‌شود که کدام فساد وجود داشته یا نه. تا جایی‌که ما معلومات داریم، لوی‌سارنوالی این افراد را براساس ضمانت رها کرده و تحقیقات هنوز هم جریان دارد.»

محاکمه مفسدان

از سویی هم، عبدالرحمان شهیدانی، نماینده بامیان در ولسی‌جرگه می‌گوید ادارات محلی در این مورد به نمایندگان بامیان اطلاع نداده و در صورت اثبات این موضوع باید مفسدان محاکمه شوند.
آقای شهیدانی گفت: «هیچ‌کدام از اداره‌های محلی برای ما گزارش نداده‌اند، اگر این طور بوده که تعداد از استادان، کارمندان اداره ولایت و مستوفیت ]در حیف‌ومیل اجناس دانشگاه[ شریک بوده این یک خیانت و جفای بزرگ است. اگر مدارک این فساد در اختیار ما قرار داده شود، ما به‌زودی اقدام می‌کنیم.»
در همین حال نمایندگان شورای ولایتی بامیان در مورد سرنوشت دوسیه فساد مالی دانشگاه بامیان ابراز بی‌خبری کرده می‌گویند در مورد تصمیم نهایی لوی‌سارنوالی نسبت به این دوسیه اطلاعی ندارند.
زینب نوری، عضو شورای ولایتی بامیان، می‌گوید یک سال شده که دوسیه این افراد در سارنوالی قرار دارد: «این موضوع تحقیق و پی‌گیری دقیق شود و باید روشن گردد افرادی که پول دانشگاه را بالا کشیده باید جزا داده شود.»
از سویی هم عبدالعظیم نوربخش، سخنگوی وزرات تحصیلات عالی، در این مورد ابراز بی‌خبری کرد و از دادن معلومات خودداری ورزید.
روزنامه ۸صبح تلاش کرد تا نظر لوی‌سارنوالی، هیات خریداری و هیات تشریح را در مورد چگونگی معرفی افراد متهم به حیف‌ومیل پول دانشگاه بامیان بگیرد، اما سخی‌داد سلیم، عزیزالله یوسفی، معاون امور محصلان، رمضان احمدی، رییس پیشین دانشکده علوم اجتماعی، میرچمن نظری، مسوول بخش تکنالوژی معلوماتی دانشگاه و سیدضیا هاشمی، استاد رشته خاک‌شناسی دانشکده زراعت حاضر به مصاحبه نشدند.
در حالی شماری از استادان و مسوولان پیشین دانشگاه بامیان در حیف‌ومیل برخی از پروژه‌های دانشگاه بامیان و در خریداری‌ها متهم شدند که سال گذشته کمیته مستقل نظارت و ارزیابی مبارزه با فساد اداری با نشر گزارشی، برخی از اداره‌های وزارت تحصیلات عالی را نیز به فساد مالی و اداری متهم کرده بود.

احتمال مرگ ده‌ها پناهجوی افغان در دریای اندونزی

یک نهاد استرالیایی مربوط به پناهندگان اعلام کرده است که براساس اظهارات افرادی نجات یافته از قایقی که در روزهای گذشته در آب‌های اندونزی غرق شد، احتمال می‌رود که ۵۳ نفر از سرنشینان این قایق جان خود را از دست داده باشند.

افراد نجات یافته گفته اند که تمامی سرنیشینان این قایق شهروندان افغانستان بودند.
مسئول رسانه‌های این نهاد استرالیایی که در مورد مهاجرت‌های غیر قانونی اطلاع رسانی می‌کند، به بی بی سی گفت کسانی که نجات یافته اند، به این نهاد گفته‌اند که این قایق ۷۲ سرنشین داشت که ۱۴ نفر از آنها نجات یافته اند.
نجات یافتگان نیز همه شهروندان افغانستان هستند.
او که خواست نامی از او برده نشود گفت که این افراد بعد از ۲۴ ساعت نجات داده شدند و آنان تایید کرده اند که اجساد بی‌جان ۵ نفر را که در سطح آب شناور بوده، دیده‌اند.
او تاکید کرد که به دلیل وسعت دریا اکنون عملیات نجات نیز در منطقه با مشکل روبرو است. زیرا نیروهای نجات نمی‌دانند که جستجویشان را در کدام مناطقی ادامه دهند.
سیامک هروی، معاون سخنگوی وزارت خارجه افغانستان در این باره به بی‌بی‌سی گفت که عملیات نجات اکنون ادامه دارد و سفارت افغانستان در اندونزی موضوع را دنبال می‌کند و در صورتیکه اطلاعات جدید بدست آید با مردم و رسانه‌ها در میان گذاشته خواهد شد.
رسانه‌های استرالیایی بر اساس اظهارات ماهیگیران گزارش داده اند که این حادثه در ۵۰ کیلو متری غرب جزیره جاوای اندونزی رخ داده است.
کشور اندونزی با داشتن ۱۸ هزار جزیره یک از مراکز کلیدی برای پناهجویانی به شمار می‌رود که می‌خواهند خود را به استرالیا برسانند.
سال گذشته نیز یک کشتی با ۱۵۰ پناه‌جوی غیرقانونی افغان و ایرانی در آبهای اندونزی غرق شد.
هزینه سفر از افغانستان به استرالیا به حدود ۲۵ هزار دلار می رسد، ولی سالانه هزاران افغان راه پر خطر استرالیا را در پیش می‌گیرند.
بر اساس آمار کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان سال گذشته ۳۶ هزار افغان درکشورهای مختلف درخواست پناهندگی داده‌اند.

ادارات دولتی افغانستان بیش از ۳۰ میلیون دلار پول برق خود را نپرداخته اند

مقامات در شرکت فراهم کننده انرژی برق در افغانستان "برشنا" می‌گویند که ادارات دولتی بیش از ۱.۶ میلیارد افغانی که معادل ۳۰ میلیون دلار می شود به این شرکت بدهکارند.

میرویس عالمی رئیس بخش تجاری شرکت برشنا به زینب محمدی گزارشگر بی‌بی‌سی در کابل گفت که ادارات دولتی بودجه معینی برای مصارف برق خود دارند اما مصرف سالانه‌شان از بودجه اختصاص داده شده بیشتر می شود و در نتیجه آنها مقروض می‌مانند.

او می‌گوید : "در مجموع ادارات دولتی ۱.۶ میلیارد افغانی به شرکت برشنا بدهکار هستند. هر سال ادارات ما لوکس تر می‌شوند و میزان مصرف برق آنها افزایش می یابد و مقدار بدهکاری آنها بیشتر می‌شود."
اکثر این ادارات خدمات عامه انجام می‌دهند و این شرکت نمی‌تواند برق آنها را قطع کند.
آقای عالمی می‌گوید: "اگر روزی برق افغانستان قطع شود دلیل آن همین مشکل است."
وی از ادارات دولتی می‌خواهد که اگر نمی‌توانند پول برق را بپردازند، مصارف خود را کاهش دهند.
وحیدالله توحیدی سخنگوی وزارت مالیه می‌گوید که مصارف برق هر اداره دولتی در بودجه عادی سالانه آنها شامل است.
او می‌گوید: "هیچ محدودیتی برای بودجه عادی ادارات وجود ندارد. آنها می توانند بودجه مورد نیازشان را به دست آورند به شرط اینکه بتوانند از آن دفاع کنند."
آقای توحیدی می‌گوید که هر اداره دولتی باید پاسخگو باشد که چرا نتوانسته پول برق خود را بپردازد.
آنگونه که سخنگوی وزارت مالیه افغانستان می گوید، بودجه عادی دولت در سال ۱۳۹۱ حدود ۱۱۱ میلیارد افغانی بوده و امسال این بودجه حدود ۱۹۳ میلیارد افغانی است. تنها ۵۴ درصد این بودجه از منابع داخلی و بقیه آن از کمک‌های خارجی تامین می‌شود.

رهبر، وزیر، وکیل؛ بدهکاران شرکت برشنا

آقای عالمی می‌گوید که در گذشته شمار زیادی از مقامات عالی رتبه دولتی نیز به این شرکت بدهکار بودند اما اکنون شماری از آنها بدهی خود را پرداخته اند.
وی گفت: "شرکت برشنا بیش از یک هزار مورد برق کسانی را که بدهکار بودند قطع کرده است. اگر وزیر بود یا وکیل بود ما پروای آن را نداشتیم."

بدهکاری سالانه ادارات دولتی به شرکت برشنا

در حال حاضر ۱.۶ میلیارد افغانی
سال ۱۳۹۱: ۶۵۳ میلیون افغانی
سال ۱۳۹۰: ۲۶۰ میلیون افغانی
سال ۱۳۸۹: ۲۳۷ میلیون افغانی
سال ۱۳۸۸: ۵۲۹ میلیون افغانی

اما او از بدهکاران فعلی این شرکت، تنها از ژنرال عبدالرشید دوستم نام برد.
او می‌گوید که ژنرال دوستم از مصرف برق منزلش در محله شیرپور شهر کابل، حدود ده میلیون افغانی(معادل ۲۰۰ هزار دلار) به شرکت برشنا بدهکار است.
وی افزود که این بدهکاری مربوط به حدود پنج سال گذشته است.
ژنرال دوستم یکی از فرماندهان پرقدرت در شمال افغانستان و از رهبران جبهه ملی افغانستان یکی از جناح‌های سیاسی مخالف حکومت، است.

سخنگوی ژنرال دوستم: بدهکاری‌مان را می‌پردازیم

بشیر احمد ته‌ینج سخنگوی جنرال عبدالرشید دوستم می‌گوید: "بدهکار بودن خود را رد نمی‌کنیم و حاضر به پرداخت آن هستیم."
اما او می‌گوید که این بدهکاری مربوط به دو یا سه ماه پیش است و ۲۰۰ هزار دلار بدهکاری که از سوی شرکت برشنا اعلام شده رقم بسیار بزرگی است و رسانه ای کردن این مساله یک اقدام سیاسی است.
به باور وی، شرکت برشنا تلاش دارد با این کار به جایگاه ژنرال دوستم در اذهان مردم آسیب بزند.
برشنا، در سال ۱۳۸۸ بصورت یک شرکت تجاری درآمد که سهام داران آن ادارات دولتی است و وزارت مالیه بزرگترین سهامدار آن است.

آتش‌سوزی و انفجار در تگزاس دهها نفر را زخمی کرد

آتش سوزی و وقوع انفجار در یک کارخانه کود شیمیایی در آمریکا حدود یکصد نفر را زخمی کرده است.

شامگاه گذشته حدود ساعت ٨ به وقت محلی، یک کارخانه بزرگ تولید کود شیمیایی در حومه شهر واکو، ایالت تگزاس، واقع در جنوب آمریکا، دستخوش آتش سوزی وسیع شد که انفجاری شدید را به دنبال آورد.
شاهدان عینی گفته اند که پس از وقوع آتش سوزی و در حالیکه شعله‌های آتش تا ارتفاع چندین متر زبانه می کشید، انفجار شدیدی روی داد و ساختمان کارخانه را ویران کرد.
شدت انفجار به حدی بود که صدای آن تا هفتاد کیلومتری محل حادثه نیز شنیده شد.
یک مفام محلی گفته است که هفتاد و پنج خانه در نزدیک محل حادثه به شدت آسیب دیده و تا پنجاه آپارتمان نیز ویران شده است.
تا کنون منابع رسمی در مورد خسارات جانی این حادثه اظهار نظر نهایی نکرده اند اما به نقل از منابع بیمارستانی گزارش شده که حدود یکصد نفر در این حادثه زخمی شده اند.

انفجار به ساختمان‌های نزدیک کارخانه خسارت وارد کرده است

وضع بعضی از زخمی های این حادثه وخیم گزارش شده است.
برخی منابع خبری گزارش کرده اند که چندین نفر هم در اثر این حادثه جان خود را از دست داده اند اما هنوز در این مورد تاییدیه رسمی در دست نیست.
فرماندار تگزاس گفته است که مقامات ایالتی شرایط را از نزدیک زیر نظر دارند و تمامی امکانات خود را برای کمک به امدادرسانان محلی تجهیز کرده اند.
تصاویر هوایی از محل حادثه نشان می دهد که تاسیسات این کارخانه و تعدادی از ساختمان های اطراف کاملا ویران شده و به شمار دیگری از تاسیسات نزدیک به آن نیز خسارت وارد آمده است.
مقامات محلی برای کمک به آسیب دیدگان، یک استادیوم ورزشی واقع در نزدیکی این کارخانه را به مرکز ارائه خدمات اضطراری تبدیل کرده اند و امکانات و تجهیزاتی را برای کمک های اولیه در این محل فراهم آورده اند.
مراکز صلیب سرخ در سراسر ایالت تگزاس امدادگران و امکانات خود را به محل حادثه اعزام داشته اند.
یکی از اولویت های سازمان های امدادرسانی کمک به سازمان های محلی برای اسکان موقت کسانی اعلام شده که خانه هایشان در این حادثه آسیب دیده است.
شهر واکو، با حدود یکصد و بیست هزار جمعیت، بین شهر آستین و دالاس، مرکز ایالت تگزاس، واقع شده است.

تفاوت مديران در كشورهاي آسيائي و اروپائي

اروپا: موفقيت مدير بر اساس پيشرفت مجموعه تحت مديريتش سنجيده ميشود
آسيا: موفقيت مدير سنجيده نميشود ،خود مدير بودن نشانه موفقيت است.
اروپا: افراد از مشاغيل پائين شروع ميكنند و به تدريج ممكن است مدير شوند.
آسيا: افراد مدير مادر زادي هستند و نخستين شغل شان در بيست سالگي مديريت است.
اروپا: براي يك پست مديريت ، دنبال مدير مي گردند.
آسيا: براي يك فرد، دنبال پست مديريت مي گردند و در صورت لزوم اين پست ساخته ميشود.
اروپا: يك كارمند ساده ممكن است سه سال بعد مدير شود.
آسيا :يك كارمند ساده ، سه سال بعد همان كارمند ساده است؛ در حاليكه مديرش سه بار عوض شده است.
اروپا: اگر كسي از كار بركنار شود ، عذر خواهي ميكند و حتي ممكن است محاكمه شود.
آسيا : اگر كسي از كار بركنار شود ، طي مراسم باشكوهي از او قدرداني ميشود و پست مديريت جديد مي گيرد.
اروپا: مديران بصورت مستقيل استخدام و بركنار ميشوند؛ ولي به صورت گروهي و هماهنگ كار ميكنند.
آسيا: مديران بصورت مستقيل و غير هماهنگ كار ميكنند ؛ ولي بصورت گروهي استخدام و بركنار ميشوند.
اروپا: براي استخدام مدير ، در روزنامه آگهي مي دهند و با برخي مصاحبه ميكنند.
آسيا: براي استخدام مدير، به فرد مورد نظر تيلفون مي كنند.
اروپا: زمان پايان كار يك مدير و شروع كار مدير بعدي از قبل مشخص است.
آسيا: مديران در همان روز ، حكم مديرت يا بركناري شانرا مي گيرند.
اروپا: همه ميدانند درآمد قانوني يك مدير زياد است.
آسيا: مديران انسان هاي ساده زيستي هستند كه در آمد شان به كسي ربط ندارد.
اروپا: شما مدير تانرا به اسم كوچك صدا مي زنيد.
آسيا: شما مديران را صدا نمي زنيد ؛ چون اصلا به شما وقت ملاقات نمي دهد.
اروپا: براي مديرت ، سابقهء كار مفيد و لياقت لازم است.
آسيا: براي مديرت ، مورد اعتماد بودن كفايت ميكند.
*در بعضي كشور ها مديران بعضي وقت ها استعفا ميدهند، در بعضي كشور هاي ديگر عشق به خدمت مانع از استعفا ميشود.
*در بعضي كشور ها اگر بخواهند از دانش و تجربه كسي حد اكثر استفاده را بكنند، اورا مشاور مديرت مي سازند، در بعضي كشور ها اگر بخواهند از كسي هيچ استفاده يي نكنند، او را مشاور مديرت مي سازند.

افزایش بانک نوت های جعلی در کابل

زمانی برای خرید چند عدد نان در کابل، مردم نگران بودند که یک "بوجی پول" را چگونه تا نانوایی حمل کنند و گاهی هم نگران این بودند که نانوا کدام پول را می گیرد؛ افغانی یا کلدار. حالا اما قضیه فرق کرده است، دیگر مردم نگران حجم پول برای خرید نیستند، نگرانی مردم چیز دیگری است: "پول جعلی"!

افزايش پول هاي جعلي افغاني، كلدار و دالر در بازار هاي اسعار كابل باعث نگراني جدی مردم شده است.

اتحادیه صرافان شهر کابل، با تایید موجودیت پول های جعلی در بازار های کابل، می گویند که مردم عادی بیشتر از این ناحیه صدمه می بینند.

به گفته مسئولان اتحادیه صرافان شهر کابل، از چندی به این سو بانک نوت های جعلی افغانی، دالر، روپیه پاکستانی و کلدار هندی در بازار های کابل افزایش یافته است.

بانک نوت های جعلی با ظرافت خاص به چاپ رسیده كه به گفتهء حاجی نجیب الله اختری رییس اتحادیه صرافان سرای شهزاده، تشخیص آن برای صرافان و مردم عام دشوار است.

به باور اختری تمامی بانک نوت های جعلی که وارد افغانستان می شود، در پاکستان به چاپ می رسند و توسط برخی حلقات مافیای وارد کشور می گردد.

وی با بیان این که پول های جعلی در آن سوی مرز در مناطق باره و کارخانه، توسط شبکه های مافیایی به چاپ می رسد، می گوید: وارد شدن پول جعلی بالای معاملات تجارتی افغانی تاثیر نداشته چون به پیمانهء کم وارد بازار شده است.

با این که مقامات بانک مرکزی از افشای مراکز اصلی چاپ این بانک نوت ها در داخل و یا خارج از کشور چشم پوشی می کنند، اما وی از دولت می خواهد که مراکز اصلی چاپ بانک نوت های جعلی افغانی را شناسایی و کنترول کنند.

نگرانی از پول های جعلی زمانی بیشتر می گردد که حتا صرافان از عدم تشخیص بانک نوت های جعلی با ماشین سخن می گویند؛ سخنی که نشان ضعف پول اصلی و حرفه ای بودن جعل کاران دارد.

حاجی عبدالرحیم یکی از صرافان سرای شهزاده می گوید: پول های جعلی افغانی چهار نوع است که سه نوع آن فوتوکاپی بوده که قابل شناخت می باشد.

لشم بودن و سریال نمبر 022 از نشانه هایی که به گفتهء این صراف با سابقه، می توان بانک نوت های جعلی فعلی را که بیشتر پنجصدی و هزاری افغانی است تشخیص داد، امری که با ماشین امکانش نیست.

افزايش خشونت عليه برابر زنان در زون باميان

مسولين كميسيون حقوق بشر در زون باميان از ادامه خشونت ها عليه زنان در اين ولايت ابراز نگراني نموده مي گويند اين خشونت نسبت به گذشته افزايش قابل ملاحظه يافته است . عبدالاحد فرزام ريس اين كميسيون در نشست خبري گفت خشونت عليه زنان در ولايات باميان ، دايكندي ، ميدان وردك و بخش هاي از ولايت غزني هم چنان در حال افزايش است .

نگراني ها در مورد بسته شدن راه هاي مواصلاتي دايكندي

مقامات ولايت دايكندي از بسته شدن راه هاي مواصلاتي اين ولايت در زمستان امسال ابراز نگراني نموده مي گويند با بسته شدن راه ها مردم با مشكلات زياد مواجه ميشوند . اين مقام ها مي گويند كه به دليل خرابي جاده هاي اين ولايت و هم چنان برف باري هاي سنگين راه مواصلاتي اين ولايت در شش ماه سال مسدود مي گردد .
خداد سيرت آمير فوايد عامه اين ولايت به راديو كليد گفت براي باز نگهداشتن راه هاي اين ولايت با شركت هاي خصوص قرار داد نموده اند تا راه هاي مواصلاتي اين ولايت را در زمستان پاك كاري نموده و باز نگهدارند . وي مي گويد اين شركت ها نيز در فساد غرق بوده و درست كار نمي كنند .
آقاي سيرت وزارت فوائيد عامه را مورد انتقاد قرار داده مي گويد در سال جاري اين وزارت هيچ برنامه انكشافي نداشته در حاليكه دايكندي به برنامه هاي وسيع انكشافي نياز دارد . اين مقامات مي گويند درحاليكه در ولايت دايكندي حتي يك متر سرك پخته وجود ندارد دولت مركزي و جامعه جهاني در بازسازي اين ولايت هيچ توجهي ندارد .

بيشتر از 70 درصد اطفال ولايت دايكندي از تعليم باز مي مانند

نهاد هاي مدافع حقوق اطفال در ولايت دايكندي از وضعيت اطفال خياباني در اين ولايت ابراز نگراني مي كنند . اين نهاد ها مي گويند اطفال اين ولايت به دليل فقر اقتصادي خانواده هاي شان به كار هاي شاقه گماشته ميشوند . بنظير مرادي مسول دفتر حمايت زنان و اطفال در اين ولايت مي گويد كه بيشتر اطفال اين ولايت به كارهاي مانند دهقاني و چوپاني مصروف هستند كه به گفته وي اين اطفال به هيمن دليل از تعليم و تحصيل باز مي مانند . در هيمن حال مقامات محلي نيز از گماشتن اطفال به كار هاي شاقه ابراز نگراني نموده مي گويند در اكثر مناطق اين ولايت اطفال نان آور خانواده هاي شان بوده و مجبور هستند كه كار كنند . خانم مرداي مي گويد 70 فيصد اطفال اين ولايت بخاطر فقر خانواده هاي شان كه مجبور به كار كردن ميشوند از تعليم باز مي مانند .

حملات انتحاري در روز عاشورا

حملات روز سه شنبه به مراسم عاشورا در کابل، مزار شریف و قندهار با واکنشهای منفی جناحهای مختلف داخلی و مقام های خارجی مواجه شده است.
حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان که قرار بود شام روز سه شنبه (۶ دسامبر) رهسپار بریتانیا شود، سفرخود به این کشور را لغو کرده و به افغانستان بازگشته است.
حمله به عزاداران عاشورا در کابل، قندهار و مزار شریف ۶۰ کشته بجا گذاشت.
در کابل یک انفجار انتحاری در زیارتگاه حضرت ابوالفضل، یکی از شلوغ‌ ترین زیارتگاههای کابل، که در مرکز این شهر موقعیت دارد، منجر به کشته شدن ۵۴ نفر و زخمی شدن ۱۶۴ تن دیگر شده است.
محل انفجار به مقر فرماندهی پلیس حوزه دوم امنیتی کابل بسیار نزدیک است و با کاخ ریاست جمهوری و وزارت دفاع هم تنها چند صد متر فاصله دارد.
بسم الله محمدی، وزیر داخله/کشور افغانستان پس از این انفجار در یک نشست خبری حضور یافت و گفت که این حادثه زمانی روی داد که گروهی از عزاداران از این زیارتگاه خارج شده و گروهی دیگر قصد ورود به آن را داشتند.
ژنرال عبدالظاهر، رئیس تحقیقات جنایی پلیس کابل گفته است که احتمال دارد فرد بمبگذار به همراه گروهی از عزاداران از جنوب کابل (ولایت لوگر) به این زیارتگاه آمده باشد.
به نظر نمی رسد هیچ گروهی جرات کند بمبگذاریهای روزعاشورا در کابل، مزار و قندهار را بعهده بگیرد، اگر قصد عاملان چنین حملاتی دامن زدن به تنش های مذهبی باشد که به احتمال زیاد چنین است، با روشن شدن هویت عاملان حمله، رسیدن به چنین هدفی دشوار می شود.
کشتن، صرفا به دلایل مذهبی، در افغانستان از سوی مردم این کشور حمایت نمی شود. حتی طالبان با آنکه علیه شماری از گروه های قومی آشکارا اعمال تبعیض می کردند، اما همواره از اینکه پنداشته شود طالبان تبعیض مذهبی روا می دارند، ابا داشتند.
در انفجار بمبی در مزار شریف، شمال افغانستان نیز شش عزادار کشته و نزدیک به ۲۰ نفر دیگر زخمی شده اند. یک حادثه دیگر در شهر قندهار در جنوب این کشور پنج نفر را زخمی کرده است.
حمله 'تروریستی'
حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان که برای شرکت در کنفرانس بین المللی افغانستان به آلمان سفر کرده، این حملات را به شدت تقبیح کرده است.
او ضمن همدردی با خانواده های قربانیان این حوادث، گفته است که این نخستین بار است که چنین حادثه های در یک روز مذهبی روی می دهد. آقای کرزی این حملات را "تروریستی" خوانده است.
در یک اطلاعیه ریاست جمهوری افغانستان آمده که حامد کرزی این حملات را کار کسانی دانسته که دشمن اسلام و افغانستان هستند و قصد دارند آرامش مردم این کشور را برهم بزنند.
شورای علمای اهل تشیع افغانستان نیز از مردم خواسته است که آرامش خود را حفظ کنند و از هر کاری که باعث دامن زدن به اختلافات شود، خودداری کنند.
'برخورد حسابی'
دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان، یوناما، این حمله را محکوم کرده و گفته است حمله به غیرنظامیان در روز عاشورا هیچ دلیلی ندارد.
دفتر فرستاده ویژه سازمان ملل در کابل همچنان گفته که با سازمان دهندگان چنین حملات خونین باید "برخورد حسابی" صورت گیرد .
ژنرال جان آلن فرمانده کل نیروهای بین المللی و سیمون گاس نماینده غیرنظامی ناتو در افغانستان نیز گفته اند که این حملات را با شدت محکوم می کنند.

تصاویری که از محل انفجار و قربانیان انفجار کابل پخش شده بسیار تکانده است
آنها در اعلامیه مشترکی نوشته اند که عاشوار روزی برای سوگواری است و کشتن کودکان، زنان و مردان در این روز باید محکوم شود. ائتلاف سیاسی تغییر و امید، گروه مخالف سیاسی دولت نیز این حمله را محکوم کرده و گفته است که ارتکاب این اعمال تنها کار کسانی است که ضد وحدت ملی مردم افغانستان هستند و برای رسیدن به اهداف خود در صدد ایجاد "نفاقی تازه" در میان مردم افغانستان هستند.
بسم الله محمدی، وزیر داخله، انفجار انتحاری کابل را کار گروه طالبان دانسته و گفته است: "طالبان، همانطوری که در سالیان متمادی مردم ما جنایت، بی رحمی و اعمال نابخشودنی شان را می فهمیدند، یک بار دیگر نشان دادند که بی رحم، قسی القلب و قاتل مردم ما هستند و حتی در روز مذهبی، روزی که مردم از نوه پیامبر اسلام تجلیل می کنند و آن هم در مسجد، از این عمل انتحاری خود دریغ نکردند."
طالبان که بیشتر مسئولیت حملات انتحاری و بمبگذاریها را به عهده می گیرند، با صدور اعلامیه ای حمله بر مراسم عاشورا در کابل و مزارشریف را محکوم کرده اند.
یک سخنگوی این گروه گفته که این کار خارجیها است و به گفته او، آنها قصد دارند با انجام چنین کارهایی اختلافات مذهبی را در افغانستان دامن بزنند و شکست شان را پنهان کنند.
اما یک مرد که خود را سخنگوی یک گروه افراطی موسوم به (لشکر جنگوی العالمی) معرفی کرده، درتماس با دفتر بی بی سی درپاکستان گفته است که گروه وی حملات انتحاری کابل را انجام داده است.
خبرنگاران می گویند، لشکر جنگوی العالمی یک گروه کوچک ناشناخته شده است که درمناطق قبیله نشین پاکستان فعالیت می کند و شاخه ای از گروه به شدت تندروی (لشکرجنگوی) پاکستانی می باشد که با طالبان والقاعده ارتباط دارد.
لشکر جنگوی که درسال ۱۹۹۶ تأسیس شده، به ضد شیعه بودن معروف است و بارها اهل تشیع را درپاکستان هدف حملات خونین خود قرارداده است.
وزیر داخله افغانستان در کنفرانس خبری خود گفت که قرار بوده است که در روز عاشورا چندین موشک پرتاب شود و در چند محل انفجار صورت بگیرد، اما نیروهای امنیتی از این حوادث جلوگیری کردند و چند تن را در این مورد دستگیر کرده اند.
آقای محمدی گفت که قرار است پس از تحقیقات از این افراد، جزئیات بیشتری در این مورد انتشار یابد و آنها خود هم در رسانه ها نشان داده خواهند شد. بي بي سي

نگراني ها در مورد وقوع قحطي در ولايت دايكندي

مهدي موحدي ريس زراعت دايكندي مي گويند دراثرخشكسالي حاصلات غلهجات در اين ولايت بصورت چشم گير كاهش يافته است . وي مي گويد كاهش حاصلايت باعث شده است هزاران خانواده اين ولايت را ترك نموده وبه شهر ها مسكن گزين شوند . وي هشدار مي دهد در صورت كه كمك هاي غذاي بيتشر به نياز مندان اين ولايت نرسد مردم با قحطي مواجه ميشوند . آقاي موحدي گفت در اثر خشكسالي 90 درصد كشت زار هاي للمي و بيش از 40 درصد كشت زار هاي آبي دهاقين ولايت دايكندي در سال جاري از بين رفته است .
ريس زراعت دايكندي مي گويد به دليل فقر و كمبود مواد غذايي هم اكنون خانواده هاي زيادي در حال كوچ كردن به شهر ها هستند . وي مي گويد مالداران اين ولايت با كمبود علوفه براي مواشي شان نير مواجه هستند كه اگر علوفه كافي براي مالداران اين ولايت كمك نشود هزاران راس مواشي در اثر گرسنگي از بين خواهند رفت .

كاش

چرا شغل شريف و رايج اين عصر را جاليست
چرا در اقتصاد راكد ، احساس اين مكاره بازاران ، صداقت نيز دلاليست
كاش ميشد لحظه اي پرواز كرد ، حرف هاي تازه را آغاز كرد
كاش ميشد خالي از تشويش بود ، برگ سبز تحفه اي درويش بود
كاش تا دل مي گرفت و ميشكست ، عشق ميامد وكنارش مي نشست
كاش با هر دل ، دلي پيوند داشت ،هر نگاهي يك سبد لبخند داشت
كاش كه اين لبخند ها پايان نداشت ، صفره ها تشويش آب و نان نداشت
كاش ميشد ناز را دزديد و برد ،‌ بوسه را با غنچه هايش چيد و برد
كاش ديواري ميان ما نبود ، بلكه ميشد آنطرف تر را سرود
كاش من هم يك قناري ميشدم ، در تب آواز جاري ميشدم
بال در بال كبوتر مي زدم ، آن طرف تر ها كمي سر مي زدم
با پرستو ها غزل خوان ميشدم ، پشت هر آواز پنهان مي شدم
كاش هم رنگ تبسم ميشدم ،در ميان خنده ها گم ميشدم
آي مردم من غريبستاني يم ،امتداد لحظه اي باراني يم
شهر من آنسوتر از پرواز هاست ، در حريم آبي افسانه هاست
شهر من بوي تغزل مي دهد ، هر كه مي آيد به او گل مي دهد
دشت هاي سبز وسعت هاي ناب ، نسترن ، نسرين، شقايق ، آفتاب
باز اين اطراف حالم را گرفت ، لحظه اي پرواز بالم را گرفت
ميروم آنسو تو را پيدا كنم ، در دل آينه جاي وا كنم

كار آسفالت سرك باميان الي كوتل اوني آغاز گرديد

كار آسفالت بخش دوم سرك باميان – كابل از منطقه كوتل اوني ولايت ميدان وردك ، با حضور كريم خليلي معاون ريس جمهور ، حليم فدائي والي ميدان وردك و حبيبه سرابي والي باميان آغاز گرديد . به گفته مقامات اسفالت مرحله دوم سرك باميان – كابل به طول 82 كيلومتر وبا هزينه بيش از 55 ميليون يورواسفالت مي گردد . والي ميدان وردك در مراسم بهره برداري يخش اول اين سرك گفت : بخش اول اسفالت كاري شاهراه باميان – كابل كه از ميدان شهر الي كوتل اوني به طول 54 كيلومتر با هزينه 36ميليون يورو به پايه تمام رسيده است .

یاداشت

روز پنجشنبه هفته گذشته گزارشگران بخش اطلاعاتی سازمان ملل متحد آمدند تا روی اوضاع سیاسی و بحران حکومت آقای کرزی مصاحبه کنند . چند عکس که در جریان مصاحبه و یا بعد از مصاحبه دوستانم گرفته بودند .

هشدار مقامات محلی در ولایت دایکندی از احتمال بروز بحران انسانی

مقامات محلی در ولایت دایکندی می گویند باشنده گان این ولایت با کمبور مواد غذای مواجه هستند که اگر کمک های غذای به این مردم نرسد احتمال بروز فاجعه انسانی دور از تصور نیست । این مقامات می گویند صدها خانواده در نتیجه خشکسالی این ولایت را ترک کرده و در سال جاری نزدیک به نصف حاصلات گندم این ولایت کاهش یافته است । این مقامات می گویند در سال جاری به 50هزارتن گندم ضرورت دارند ।این مقامات می افزایند ده ها هزار خانواده از کمبود شدید مواد غذائی رنج می برند । دایکندی در مرکز افغانستان موقعیت دارد که اکثر باشندگان این ولات به زراعت مصروف هستند

کشته وزخمی شدن شش تن در ولایت دایکندی

مقامات محلی در ولایت دایکندی از کشته وزخمی شدن دست کم شش تن در یک رویداد ترافیکی خبر دادند مقامات می گویند این افراد در ولسوالی اشترلی این ولایت در نتیجه واژگون شدن یک موتر مسافر بری کشته وزخمی شده اند ।والی این ولایت می گوید دراین رویداد سه تن کشته و سه تن دیگر زخمی شده اند که بگفته وی وضعیت دو تن از زخمی ها وخیم گزارش شده است । وی گفت زخمی ها به شفاخانه قندهار انتقال داده شده است

بند امیر

روز جمعه بابرادرم و پسران مامایم رفته بودیم بند امیر ،جای تان خالی لذت بردیم ،فکر نکنید تنها ما لذت بردیم ،پشه های بند امیر بیچاره ای ما کرد .ها زیاد گزیدند،البته یک طرفه نبود من هم تا اندازی از خود دفاع کردم تا زمانیکه از بند امیر برگشتیم سه تا از پشه ها هم از پا در آوردم ، اما متاسفانه این بار متوجه شدم که آب بند امیر نسبت به گذشته خیلی زیاد کم شده است

سال نو مبارک . دل ها همیشه مانند شگوفه های پرتراوت بهاری باد

عکس های تزینی

از ویبلاک بسم الله تابان

درگيري پوليس باسارقين مسلح در ولايت باميان

مقامات امنيتي باميان ازدر گيري مسلحانه سارقين با پوليس در اين ولايت خبردادند . مقامات مي گويند اين درگيري درمنطقه دره شكاري همرز با ولايت بغلان صورت گرفته است ، دراين درگيري دوساريق زخمي شده است . خدايارقدسي آمرامنيت فرماندهي پوليس باميان مي گويد سارقين صد داشتن اموال مسافرين را به غارت ببرند كه به گفته وي سارقين از سوي پليس هدف قرار گرفته ودو تن آنان زخمي شده است . گفتني است كه سارقين به كوه ها متواري شده اند . پليس مي گويد تلاش ها براي دستگيري اين افراد ادامه دارد.

ساحات تاريخي باميان نياز به حفاظت دارد

ده سال پس از تخریب مجسمه‌های بودا در بامیان، مقامات افغانستان و کارشناسان سازمان جهانی یونسکو بر سر راه‌های مختلف حفاظت، مرمت و یا بازسازی این یادگارهای باستانی با یکدیگر به تبادل نظر پرداخته‌اند.

پس از نابودی این آثار هزار و پانصد ساله به دست طالبان، تاکنون بحث‌های فراوانی در این خصوص درگرفته است. به تازگی پژوهشگرانی از دانشگاه فنی مونیخ در آلمان اعلام کرده بودند که بازسازی حداقل یکی از این دو مجسمه غول پیکر با استفاده از ترکیب سلیکون و قطعات باقی مانده از مجسمه اصلی امکان پذیر خواهد بود. اما پذیرش این راه حل و یا راه‌حل‌های دیگر نیازمند توافق نظر جامعه افغانستان، مقامات آن کشور و همچنین کارشناسان جهانی است که هرکدام انتظارات خود را از چنین پروژه‌ بزرگی دارند. به جز دشواری‌های فنی، مسائل اقتصادی، اجتماعی و تفاوت‌دیدگاه‌های فلسفی نیز در خصوص چگونگی حفاظت و یا بازسازی این آثار مطرح است. سازمان جهانی یونسکو به منظور تصمیم‌گیری در این مورد، در نشست‌هایی که با حضور کارشناسان مختلف و مقامات افغانستان در روزهای دوم تا چهارم ماه مارس در پاریس برگزار کرد، راه‌های مختلفی را برای حفاظت از این آثار تاریخی بررسی و در نهایت مجموعه‌ای از اقدامات را برای این محوطه باستانی پیشنهاد کرد. در طول این نشست‌ها پیشنهادها‌ی متخصصان ایتالیایی، آلمانی و ژاپنی مورد بحث قرار گرفت. در جمع بندی نهایی سازمان یونسکو و مقامات کشور افغانستان به این نتیجه رسیدند که در حال حاضر بازسازی کامل هریک از مجسمه‌ها نمی‌تواند مورد توجه قرار بگیرد. از جمله دلایل مهم این تصمیم می‌توان به میزان اطلاعات و مدارک علمی موجود که برای چنین عملیاتی فعلا ناکافی هستند، اشاره کرد. در ضمن از میان رفتن بخش عمده‌ای از مصالح و قطعات اصلی مجسمه‌ها نیز یکی از دلایل مهم این تصمیم گیری است. همچنین برآورد‌های دقیق‌تری از هزینه‌های چنین عملیات پیچیده‌ای مورد نیاز است. از سوی دیگر تصمیم گرفته شد که محل فرورفتگی غربی(رواق) که مکان مجسمه ٥٣ متری بوده است، پس از استحکام بخشی‌های لازم خالی رها شود تا همواره یادآور خشونت و تخریبی باشد که در این مکان فرهنگی اتفاق افتاده است. اما در همین حال قرار شد مطالعات امکان سنجی در خصوص مجسمه ٣٨ متری که در بخش شرقی مجموعه قرار دارد انجام پذیرد تا مشخص شود آیا می‌توان بخش‌هایی از آن را با استفاده از قطعات باقی مانده در سال‌های آینده دوباره به یکدیگر متصل کرد یا خیر. یونسکو همچنین بر ضرورت ساختن موزه‌ای مرکزی در شهر بامیان و همچنین یک موزه‌ی کوچکتر در کنار بقایای مجسمه‌ها تاکید کرده است تا به این ترتیب امکانی برای نمایش و حفاظت آثاری که از دره باستانی بامیان به دست می‌آیند فراهم شود. همچنین بر ضرورت ادامه فعالیت‌های حفاظتی در سرتاسر دره بامیان به منظور حفاظت از چشم‌انداز فرهنگی آن تاکید شده است. فرانسوی‌ها ترجیح دادند ویرانه‌ها، ساختمان‌ها و کلیسای سوخته‌ شهر کوچک «اورادور سور گلان» را که توسط آلمان‌ها به طور کامل ویران شده بود به عنوان یادبودی از آن کشتار دسته جمعی در همان حالت ویرانه حفظ کنند. اما از سوی دیگر لهستانی‌ها مرکز تاریخی شهر ورشو را به عنوان بخشی از هویت ملی خود پس از جنگ جهانی دوم بازسازی کردند. به نظر می‌رسد در حال حاضر سازمان یونسکو و کارشناسان جهانی بر سر یک راه حل میانه به توافق رسیده‌اند که ضمن تاکید بر حفاظت از جای خالی یکی از مجسمه‌ها، امکان بازسازی بخشی از یکی دیگر از آنها را در آینده منتفی نمی‌داند. حفظ اصالت مساله حفاظت، مرمت و یا بازسازی آثار تاریخی و فرهنگی تخریب شده در جنگ‌ها، همواره با دشواری‌ها و بحث‌های فراوانی رو به رو بوده و در کشورهای مختلف پاسخ‌های گوناگونی برای آن اندیشیده شده است. یکی از مهمترین و پیچیده‌ترین بحث‌ها در این زمینه بحث حفظ اصالت یک اثر تاریخی در جریان مرمت یا حفاظت است. به طور عمده از سده‌ نوزدهم گفتگوهای انتقادی فراوانی میان صاحبنظران بر سر این مفهوم در جریان بوده است. بسیاری از نظریه‌پردازان بر این اعتقاد بوده و هستند که بازسازی کامل یک اثر از میان رفته، به خصوص زمانی که قطعات و مواد و مصالح آن نیز نابود شده‌اند، می‌تواند به مخدوش شدن اصالت مادی اثر بینجامد. در خصوص جنبه‌های مختلف حفظ اصالت یک اثر تاریخی و هنری متفکران مختلفی از جاکومو بونی باستان شناس ایتالیایی و آلویس ریگل مورخ هنر و فیلسوف اتریشی گرفته تا والتر بنیامین فیلسوف آلمانی و چزاره براندی منتقد هنر و حفاظت‌گر ایتالیایی و بسیاری دیگر تاکنون نظریات خود را مطرح کرده‌اند. اما مفهوم اصالت که در ابتدا بر شالوده نظریه‌های حفظ اصالت مادی اثر رشد یافته بود، در اواخر سده‌ بیستم دچار تغییرات مهمی شد و تفسیرهای جدیدتری را از فرهنگ‌های دیگر، به خصوص فرهنگ‌های شرقی، به خود پذیرفت. این تغییرات در«سند جهانی نارا در خصوص اصالت» مصوب ١٩٩٤، به خوبی منعکس شده است. این سند مفهوم اصالت را توسعه بیشتری بخشیده و بر نسبی بودن آن در فرهنگ‌های مختلف تاکید کرده و همچنین بر اهمیت مواردی همچون سنت، کارکرد و ارزش‌های ناملموس و غیر مادی نیز تاکید می‌کند تا به این ترتیب بتواند دیدگاه فرهنگ‌های دیگر را نیز در این زمینه شامل شود. شیوه برخورد در کشورهای دیگر حفاظت از آثار تخریب شده در جنگ و یا بازسازی آنها یکی از بحث‌های مهم پس از جنگ جهانی دوم و همچنین دهه‌های اخیر بوده است. در کشورهای مختلف متناسب با نیازهای جامعه و شرایط اقتصادی، فرهنگی و تاریخی نحوه برخورد با آثار ویران شده و یا آسیب دیده متفاوت و پاسخ‌ها شامل طیف گسترده‌ای از دیدگاه‌ها بوده است، دیدگاه‌هایی که بین حفظ ویرانه‌ها به عنوان یادگار جنگ یا بازسازی کامل آنها در نوسان بوده است. به عنوان مثال فرانسوی‌ها ترجیح دادند ویرانه‌ها، ساختمان‌ها و کلیسای سوخته‌ شهر کوچک «اورادور سور گلان» را که توسط آلمان‌ها به طور کامل ویران شده بود به عنوان یادبودی از آن کشتار دسته جمعی در همان حالت ویرانه حفظ کنند. اما از سوی دیگر لهستانی‌ها مرکز تاریخی شهر ورشو را به عنوان بخشی از هویت ملی خود پس از جنگ جهانی دوم بازسازی کردند. این بازسازی مبتنی بر مدارک دقیق علمی و فنی بود که از پیش از جنگ از شهر و مراکز تاریخی آن برجای مانده بود. در مثالی دیگر، بریتانیایی‌ها کلیسای جامع شهر کاونتری را به صورت نیمه ویران به عنوان یادگاری از زخم‌های جنگ جهانی دوم نگاه داشتند و در کنار آن کلیسای جدیدی ساختند، اما آلمانی‌ها کلیسای ویران شده‌ی شهر درسدن را بازسازی کردند. در دهه‌های اخیر و پس از جنگ‌ها و حملات خرابکارانه متعدد در گوشه و کنار جهان، باز هم حفاظت و یا بازسازی آثار آسیب دیده موضوع بحث‌های مخالف و موافق بوده است. از نمونه‌های بازسازی‌های پس از جنگ می‌توان به مرمت پل موستار در بوسنی و هرزگوین اشاره کرد. همچنین پس از انفجار معبد «دندان مقدس بودا» در سریلانکا در سال‌١٩٩٨ توسط گروه ببرهای تامیل، بازسازی کامل معبد در دستور کار قرار گرفت. توجیه این امر با توجه به باورهای فرهنگ بودایی و همچنین خواست ملی انجام شد. میراث پس از جنگ در افغانستان اما همیشه به جز بحث‌های پیچیده نظری، مسائل مهم اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز در چگونگی مواجهه با آثار آسیب دیده در جنگ دخیل هستند. اینک در خصوص افغانستان نیز چنین تجربه دشواری در حال تکرار است. در جریان جنگ‌ها و ناآرامی‌های خونبار در افغانستان که از دهه هفتاد میلادی آغاز شد بخش زیادی از میراث فرهنگی این کشور آسیب دید. بخشی از این آسیب، همانند انفجار بوداهای بامیان و تخریب صدها اثر فرهنگی و تاریخی دیگر، به طور مستقیم و بخش دیگر در اثر عوارض جانبی جنگ بوده است. بر اثر سال‌های طولانی جنگ بسیاری از فعالیت‌های مرتبط با میراث فرهنگی از جمله فعالیت‌های باستان‌شناسی، شناسایی و معرفی آثار تاریخی و همچنین عملیات حفاظت و مرمت آنها دچار وقفه‌های طولانی شد. از سوی دیگر به دلیل وجود ناامنی، افغانستان گردشگران خود را از دست داده است. اکنون افغانستان با تصمیم‌گیری‌های بسیار دشواری رو به روست. از یک طرف برخی از مقامات افغان بر بازسازی بوداهای بامیان به عنوان نمونه‌های منحصر به فرد هنری تاکید دارند. امید آنها به این است که با بازسازی این مجسمه‌های ویران شده، گردشگران و علاقه مندان از سراسر دنیا برای بازدید آنها به افغانستان روانه شوند. اما از سوی دیگر هستند کسانی که تاکید می‌کنند گستردگی میراث فرهنگی در این کشور کهن، یک توجه همه جانبه را می‌طلبد و در حالی که هنوز بسیاری از شهرهای تاریخی و ساختمان‌ها و آثار با ارزش فرهنگی در این کشور نیازمند بودجه و توجه ملی و جهانی است، تا چه حد می‌توان روی یک پروژه خاص متمرکز شد. تصمیم اخیر سازمان یونسکو مبنی بر بازسازی نکردن کامل مجسمه‌ها نشان داد که همچنان بحث‌های نظری و فنی در مورد حفظ اصالت آثار دارای اهمیت بنیادین است. اما از سوی دیگر در تصمیم گیری نهایی قرار شد تا راه برای امکان سنجی در خصوص بازسازی بخش‌هایی از یکی از مجسمه‌ها در آینده باز باشد تا شاید در سال‌های پیش رو بتوان راه حلی برای آن یافت. بوداهای بامیان به دلایل متعددی در کانون توجه جهانی قرار دارند. یک به دلیل ارزش ذاتی آنها به عنوان یادگار‌های بسیار ارزشمند و بی‌همتایی از هنر بودایی در این منطقه و دوم به دلیل نوع تخریب عمدی آنها توسط طالبان. سازمان یونسکو از سال ٢٠٠٣ چشم انداز فرهنگی و بقایای باستانی در دره‌ی بامیان را در فهرست آثار میراث جهانی در معرض خطر ثبت کرده است و از آن زمان برنامه‌های حفاظتی مختلفی را در سه مرحله به اجرا در آورده است. در درجه اول تمرکز این سازمان بر حفاظت از بقایای این آثار پس از تخریب عمدی توسط طالبان و همچنین پاکسازی محوطه از مین‌های زمینی بوده است. به اعتقاد کارشناسان سازمان جهانی یونسکو با ادامه روند حفاظتی فعلی امکان خارج شدن این آثار از فهرست میراث در خطر تا سال ٢٠١٣ فراهم می‌شود. تصمیم اخیر سازمان یونسکو مبنی بر بازسازی نکردن کامل مجسمه‌ها نشان داد که همچنان بحث‌های نظری و فنی در مورد حفظ اصالت آثار دارای اهمیت بنیادین است. اما از سوی دیگر در تصمیم گیری نهایی قرار شد تا راه برای امکان سنجی در خصوص بازسازی بخش‌هایی از یکی از مجسمه‌ها در آینده باز باشد تا شاید در سال‌های پیش رو بتوان راه حلی برای آن یافت. اما مهمتر از همه تاکید بر ساختن موزه و همچنین توسعه برنامه‌های جامع حفاظت از میراث فرهنگی در این منطقه است. با عملی شدن چنین خواست‌هایی می‌توان امیدوار بود که از دل ویرانه‌های بامیان فرصت‌های جدیدی برای جامعه افغانستان جهت توسعه و حفاظت پایدار از آثار تاریخی خود فراهم ‌شود.